من سیستم‌های بک‌اند را با ذهنیتی ناوبرگونه طراحی می‌کنم—طوری که افق را می‌بینم تا پروژه‌ها را از انحرافات پرهزینه دور کنم. بیش از ده سال است که با طرح پرسش‌های بنیادین از همان ابتدا، تیم‌ها را در تحویل محصولات مقاوم رهبری می‌کنم: «در واقع چه مسئله‌ای را حل می‌کنیم؟ چه تله‌های پنهانی در پیش است؟» این انضباط، تعصبات شخصی (خواسته‌های «خوب است داشته باشیم» در برابر نیازهای «باید داشته باشیم») را کنار می‌زند و تصمیم‌ها را بر پایه منطق سیستمی استوار می‌کند.